Wafle smaruję słodką masą i polewam czekoladą. Torcik Pischinger smakuje jak dawniej

Ten smak pamiętam sprzed lat i teraz odtwarzam go dzięki temu nieskomplikowanemu przepisowi. Przyrządzam torcik Pischinger z kruchych wafli, które przekładam masą z czekolady i zmielonych orzechów włoskich. Te pyszne warstwy z aksamitną polewą czekoladową na wierzchu robią furorę za każdym razem, gdy pojawiają się na stole.

Skąd się wziął torcik Pischinger

Historia tego kultowego deseru sięga drugiej połowy XIX wieku, kiedy to wiedeński cukiernik Oskar Pischinger po raz pierwszy stworzył torcik z kruchych andrutów przekładanych słodkim kremem i oblanych polewą czekoladową. Smakołyk szybko trafił do Galicji, gdzie serwowano go jako niezawodne ciasto dla niespodziewanych gości.

Tradycyjnie przygotowywano go z okrągłych lub kwadratowych wafli przełożonych gęstą masą czekoladowo-orzechową z orzechów włoskich. Dużą popularność zdobył również w czasach PRL-u, bo z kilku tanich i łatwo dostępnych składników pozwalał szybko zrobić pyszny deser i to bez pieczenia. Klasyczna wersja opiera się na masie orzechowej, ale dziś wafle często przekłada się kajmakiem czy powidłami śliwkowymi.

Jak zrobić torcik z wafli

Przygotowanie tego smakołyku zaczynam od gęstej masy czekoladowej z dodatkiem orzechów włoskich. Ważne jest, by nie wyszła zbyt płynna. Inaczej wafle za bardzo nasiąkną i staną się gumowate. Krem rozsmarowuję bardzo cienko i równomiernie na kolejnych blatach. Pamiętam też, by po nałożeniu każdej warstwy mocno docisnąć ją dłońmi.

Najważniejszym etapem przygotowań jest odpowiednie dociążenie złożonego torcika deską kuchenną na co najmniej dwie godziny przed krojeniem. Dzięki temu poszczególne warstwy idealnie się ze sobą skleją, a deser wyjdzie zwarty. Po przekrojeniu będzie się efektownie prezentował. Na koniec wierzch tego pysznego ciasta ozdabiam polewą czekoladową i dekoruję jeszcze chrupiącymi orzechami.

Czasem tradycyjny krem zastępuję słodką masą kajmakową. Nie smaruję nią jednak każdego wafla, ale niektóre warstwy przekładam dżemem z czarnych porzeczek lub powidłami śliwkowymi. Taki owocowy akcent dobrze przełamuje słodycz kajmaku i dodaje całości przyjemnej, kwaskowatej nuty.